Encyclopedie
Gino van Weenen omschrijft zichzelf als spoken word-artiest, presentator, moderator en educator. Én als verhalenverteller. ‘Verhalen delen is zowel mijn werk als mijn hobby. Via verhalen kan je zoveel informatie doorgeven, dat is mijn grote ambitie. Mijn vriendin noemt me weleens een lopende encyclopedie. Eerlijk gezegd kan ik me daar wel in vinden, want ik voel me vaak een educator. Alleen de context waarin het gebeurt, is iedere keer anders: poëzie, literatuur, beeldende kunst of theater. Al die terreinen spreken me enorm aan.’

Schrijven en lezen
Het begon voor Gino allemaal in de brugklas. Dankzij de drama- en toneellessen op vrijdagmiddag op zijn middelbare school was hij op zijn dertiende al met theater bezig.

‘De begeleidende docent stelde voor dat wij een voorstelling zouden geven op de Dag van de Poëzie. Er was alleen één belangrijke voorwaarde: je moest je eigen werk voordragen.’

Voor Gino geen remmende factor, maar juist een leuke uitdaging. ‘Het leek me boeiend om iets te maken om mensen te laten lachen, te ontroeren of te informeren. Dat kán allemaal met woorden.’

De titel van zijn gedicht: held op sokken. ‘Ik weet nog hoe ik het als het ware voor me zag, een kleuter met een cape om in de huiskamer. Hij voelde zich een held, maar was ook een beetje bang.’

Naast schrijven houdt Gino, zo lang als hij zich kan herinneren, ook van lezen. ‘Op stedentrips ga ik altijd naar boekwinkels. Dat zijn inspirerende plekken.’

Utrecht, Gouda, Rotterdam
Voordat Gino in de bibliotheekwereld terecht kwam, koos hij een creatief studietraject. Dat startte bij Multimedia Design. Hoewel hij zijn propedeusejaar met een mooi resultaat afrondde, voelde het toch niet helemaal goed. ‘De nadruk lag te veel op het design, voor mij een te eenzaam bestaan, omdat ik meer behoefte heb aan mensen om me heen.’ De enthousiaste ervaringen van een vroegere klasgenoot met de Hbo-opleiding Culturele en Maatschappelijke Vorming bracht Gino in haar voetsporen. En omdat de specifieke aanpak van de kunsteducatie in Utrecht hem het meeste aansprak, werd dit zijn nieuwe studiestad.

‘Verder was ik in die tijd al voornamelijk gericht op Rotterdam, waar ik tegenwoordig woon. Vanuit mijn toenmalige woonplaats, Gouda, kwam ik er al twee keer per week voor een sport die je maar op een paar plaatsen kunt beoefenen, American football.’ Ook zijn sociale leven speelde zich voornamelijk af in de Maasstad. ‘Met een gratis OV-kaart voor studenten waren afstanden gemakkelijk te overbruggen.’

Warme douche
De nieuwe studie voelde als op het lijf geschreven, vooral tijdens de stageperiodes in het tweede en derde studiejaar. Als stagiaire bij Museum Gouda bedacht Gino de Kunstdouche, bedoeld om kleuters positieve ervaringen te laten opdoen met museumbezoek. ‘In die leeftijdsfase bouw je je eerste herinneringen op, en als daar leuke momenten in het museum bij horen, kan dat een voordeel zijn voor later. In ieder geval ontstaat dan niet zo snel het beeld van “stoffig en saai”.’

Met plezier bezocht Gino scholen voor het voorbereidingstraject.

‘Wat voor object zou jij graag in een museum laten zien?’ vroeg hij aan de kinderen tijdens een kringgesprek en hij was aangenaam verrast door de diversiteit van dingen, die ze vervolgens mee naar school namen: van een kei uit Frankrijk, een sleutelhanger tot een bijzondere borstel.

Zijn tweede stageperiode was bij Witte de With in Rotterdam (tegenwoordig Kunstinstituut Melly), bedoeld om jongeren onder de noemer van “ArtVIPs” tijdens tien weken durende trajecten in contact te brengen met de hedendaagse kunstwereld, door middel van bezoeken aan ateliers, musea, kunstenaars én door ook zelf creatief bezig te zijn. Na afsluiting van zo’n periode – met een expositie en het delen van ervaringen – smaakte de kunstwereld bij bijna iedereen naar meer. Ook bij Gino zelf.

‘In die tijd ben ik actiever geworden op het gebied van poëzie.’

In januari 2014 deed hij mee aan een gedichtenwedstrijd van het KRO-programma “de Staat van Stasse” en won de eerste prijs met zijn gedicht “Mijn Staat” over een man die slaapt op de bank ergens tussen de natuur en de stad en droomt over zijn idealen.

Geschreven, gesproken, aangenomen
Hoewel hij er lol in had zich uit te leven in poëzie, was er ook dat ándere verlangen om nauw betrokken te zijn bij de theaterwereld. Na diverse loopbaansprongen vond hij in het voorjaar van 2018 zijn draai als adviseur educatie en onderwijs bij Theater Rotterdam. Dat betekende veel contact met scholen en programma’s ontwikkelen die raakvlakken hadden met de educatieve ckv-programma’s. Naar eigen zeggen had Gino er nog wel langer kunnen blijven dan de vijf jaar dat hij hier werkte, ware het niet dat hij in 2023 werd getipt over het vrijkomen van een positie als cultureel programmeur persoonlijke ontwikkeling jongeren bij Bibliotheek Rotterdam.

‘Dat was via een vroegere collega bij Bibliotheek AanZet, waar ik een paar jaar als leesconsulent heb gewerkt.’ Naar eigen zeggen had Gino zulke goede ervaringen opgedaan in de bibliotheekwereld, dat hij niet lang aarzelde: ‘Ik heb geschreven, gesproken en… werd aangenomen!’

Veel vrijheid
In augustus 2023 begon hij als Rotterdamse jongerenprogrammeur. ‘Af en toe een nieuwe impuls is goed voor je geest en ik geniet van de vrijheid, die ik hier heb om programma’s te ontwikkelen. Ik doe dat overigens graag samen mét de jongerendoelgroep, want programmeren vanuit de ivoren toren is geen basis voor succes. Jeugd, onderwijs en taalplezier zijn trefwoorden in mijn werk en binnen die kaders zijn er heel veel mogelijkheden. Eigenlijk kunnen jongeren via de bibliotheek alles leren wat niet op school aan bod komt,’ omschrijft Gino gedreven. ‘Denk aan dingen als ondernemerschap, creativiteit, debat, muziek. Ik hoef me niet te houden aan een strak curriculum, zoals op school.’

Als praktisch voorbeeld noemt hij Nulteen Artnight, een platform waar de jongste kunstenaars en kunstliefhebbers vanuit heel Rotterdam elkaar ontmoeten en samen kennismaken met de kunstwereld van de stad. ‘En we hebben een actieve gaming community, iedere week op woensdag en vrijdag in de locaties Centrale en Zuidplein. Bibliotheek Rotterdam heeft 21 vestigingen, ieder met een eigen (wijk)profiel. Officieel werk ik vanuit de Centrale vooral ook voor Zuidplein, Het Lage Land en Hoogvliet. Maar jongeren zijn zo mobiel, als er een activiteit is die hen aanspreekt, komen ze daar wel naar toe. Dat is vaak anders voor ouders met jongere kinderen of voor ouderen. Zij hebben vooral behoefte aan activiteiten bij hen in de buurt.’

Mooie binnenkomer
Sinds november 2024 werkt Gino ook één dag per week bij Bibliotheek Schiedam in “De Korenbeurs”.

‘Ik werd benaderd of ik belangstelling had voor tijdelijke ziektevervanging. Dit sluit prima aan bij mijn 3,5 dag in Rotterdam. Bibliotheken zijn nooit concurrenten van elkaar, want ze zijn immers lokaal gericht. De doelgroep in Schiedam is breder. Daar focus ik me niet louter op jongeren, maar ook op algemene activiteiten als singalongs, popquizzen en literatuurcafé.’

Een opsomming geven van concrete projecten voor de toekomst blijkt lastig. ‘Ik weet vaak pas in een laat stadium of iets wel of niet doorgaat, vooral omdat ik afhankelijk ben van de medewerking van externe partners. Mijn werk betekent veel lobbyen en netwerken. Nee, ik word daar niet nerveus van, want ik heb een goed gevuld adresboek en andersom moet ik ervoor zorgen ook bij veel anderen in hún boekje te staan. Als je via de bibliotheek ergens aanklopt is dat vaak wel een pré, want de bibliotheek schept vertrouwen. Wel tref ik nog regelmatig verbaasde blikken als ik vertel wat er allemaal tot het takenpakket van de bibliotheek hoort. Maar zo’n opsomming geven – podium, maakplaats, theater – is alleen maar leuk!’

Sinds augustus 2023 kan Gino van Weenen zijn creatieve talent kwijt bij Bibliotheek Rotterdam. Daar bedenkt hij gevarieerde projecten om jongeren naar de bibliotheek te trekken. Dat lukt hem aardig, want zijn focus is breed én hij legt graag zijn oor te luisteren bij de mensen voor wie hij aan de slag gaat. Programmeren vanuit de ivoren toren vindt hij niks! En vóór hij bij de bibliotheek terecht kwam, had hij al een “heel leven” achter de rug, en daarmee een breed netwerk opgebouwd in de wereld van kunst en creatie. De visie van een creatieve duizendpoot die niet bang is voor de zijpaden.